aniden gelen iç sıkıntısı

nereden geldiğini bilmediğimiz, insanı durduk yere geren, uzay boşluğuna düşürüp gezegen gezegen dolaştıran, ne olduğu belirsiz bir durumdur.
veyahut sürekli bastırılan düşüncelerin dışa vurumu mudur bilinmez. belki de bilinir, psikologların da işi zor.

hiç gitmeyen iç sıkıntısı

oturup boş boş duvarlara bakmaya, Bahane bulunulursa ağlamaya sebebiyet verir.

Bir koca karı hurafesi der ki; isyan dahi olsa, bir şeyi sürekli dile getirmek “dua ve lipa” niteliği taşır. Acaba koca karıya isyan ettiğimden mi şansım dönmüyor ne?