serendipity

Eski resimlerini bir de yeni halini görünce "neden gelişmekte bu kadar gecikmiş ki?"diye sorduğum da şu şekilde bir rivayetle açıkladılar; çapanoğlu isyanı sonrası Atatürk ile ters düşen şehrin önde geleni Çapanoğlu ve çetesine, güya cezalandırma usulü olarak; 100 yıl taş üstüne taş koyulmayacak! deyip, şehrin gelişimi engellenmiştir (?)
Bir rivayete göre adının daha önce "yobazgat" diğer rivayete göre "bozok" olduğu bilinir.
Şehrin fizibilite yapısıyla çok iyi anılarım olmamakla birlikte, insanlarının misafirperver oluşu göz yaşartacak cinstendir. (kinaye yapmadım)
Türkiye'nin ilk milli parkı bu şehirdedir.

Günün anlam ve önemine binaen, gelen arama karşısında 1 dk'lık saygı duruşunda bulundum.

Tostunun içinde sakladığı, eriyen eski kaşar kalitesinde uzayan cümleleriyle kendisinden söz ettireceğe benzeyen, Çağla Şikel'in uzaktan kuzeni olduğunu düşündüğüm; taze “1. nesil yazar” ımızdır. Ağlatmışlar biraz, bundan Sonra gülünüz, siteden keyif alınız.
Eee hoş geldiniz o zaman!

Henüz gözlerimin etrafında ''kaz ayakları'' oluşmamasına rağmen, büyük sabır gösterip onurlu mücadelemi yürüttüğüm yaşam savaşımda, omzumdaki yüklerin ağırlığını, vicdani sorumluluklarımla harmanladığımda; çöktüğümü, hatta ruh yaşımın ''81'' olduğunu hissediyorum.

anhedoni gibi ruhsal durumlardan değil, sanırım göz doygunluğumdan olsa gerek, kendimle ilgili bir şeyler yapmaya karar verdiğimde artık çok ta heyecanlanmadığımı farkettim. Neydi bunlar;
-Sürekli konum değiştirmek, yeni insanlar tanımak, bilim ışığında kendimize yol bulmak etc.
Ama bu süreçte zamanla şunu anladım ki; Dünyevi daha doğrusu maddesel kaynaklara yönelip maneviyatı çoğu zaman 2. planda tutmuşuz.
Yüce Evren sadece kendim için değil; insanlık adına bir şeyler yapabiliyor olmayı, kendinden önce başkalarının da mutlu olmasını sağlamamı destekliyordu.

''Neden bu kadar şeyi karşılıksız yapıyorsun?'' sorusunun cevabı, yukarıda yazdığım cümlemde saklıydı oysa ki...

Herkesin fikrine değer vermektir Cumhuriyet. Senden olmayanı da sevmektir. Aynı düşünmeyeni de bilmektir. “ Buyur sende söyle kardeşim ” diyebilmektir Cumhuriyet!

29 Ekim Cumhuriyet Bayramı kutlu olsun!
29 Ekim 1923

Sera gazlarının salınımlarıyla erimeye başlayan kutup buzullarının (Nasa verileri baz alınarak), Dünya gezegeninin eksenini 120 yılda 12 metre kaydırdığı bilinmekte. Kayan sadece Dünya'nın maddesel çevresi de olmamakla birlikte manevi ekseninin kaydığı da ahir zaman gerekçelerinden olsa gerek bilinmektedir. Aradığını “erkeklerde” bulamamak bahanesi mi, “sapkınlık, sapıklık, macera belirtisi midir bilmem ama kadınlar bütün erkeklerden kaçıyorsa bunun 2 sebebi vardır; 1. Malumunuz; o artık nadide açan çiçek gibi kuru dallarda “iyi olacak ümidi”ne girmeyip, daha doğrusu solmak istemeyip, kendi naçizane single ölümünü, tek kişilik battaniyesi altında beklemektedir. 2. Olarak ta artık tercihleri değişmiş, bir değişik acayip hallere bürünmüş, erkek cinsi yerine ister kendi cinsi ister hayvan grubu ister diğer gruplar listesinde yer almaya başlamıştır.

Kahvesini de şekerli tercih eden diğer gruptur.
Bizimkiler ise; Çay tercihlerinde olduğu gibi kahvelerini de yine şekersiz içen asıl gruptur.
Tellioğlu Seferoğlu savaşları

23 yıl önce, Gaziantep'ten ayrılarak vilayet olmuştur. Plaka kodunun “79” olduğunu bilen çok azdır. En bilinirliği öncelikle Suriye'ye konum olarak çok yakın olmasıdır.
Cennete gitmeden huri arayışların da merkezi haline gelen değerli ilimiz, farklı kökenli o Ya da bu sebeplerle topraklarını terk etmek zorunda kalmış, insan ticaretinin max seviyede yapıldığı yerlerden biri haline gelmiştir. Hatta öyle ki; Türkiye'nin hangi noktasına gidersem gideyim, konu yine evlilikten çıkıyorsa özellikle de ortamda evde kalmış, egosu hızar makinesinden henüz geçmemiş cıvıkların şu merhamet dolu sözlerini duyuyorum;
“Bize kız/erkek mi yok? Gideriz Bir gün Kilis'e, alırız bir 15'lik, anasını da eşantiyon veriyolarmış,ahahhhahahaa...?!
Bu sözlerine karşı çıktığımda daha da ileriye giderek; ne Yani, nikahımıza alıyoruz, hem onların da evi yurdu olmuş oluyor, sevap işliyoruz. Takılma İşte yeaaehhuuu!! Şeklinde biten konuşmaların sonu tarafımdan uygunsuz şekilde sonlandırıldığını hatırlatan değerli ilimizdir.

Sürekli X-ray cihazlarından geçmekten bunaldığım günlerden birinde, çantayı da aksesuar yerine ahiret yükü olarak gören ben çantamda bomba aramasının bitmesini beklemek için kenara çekilerek 5 dakika bekledim, sonra sesimi yükselttim. “Çantamın içinde ne var bu kadar, nerde çantam?!” Diye üsteledim. Sonra güvenlik görevlileri cihazların içini dışına getirerek çantamı aradık. Dışarıdan alakasız bir X kişisi; “hanımefendi aradığınız çanta acaba omzunuzdakine mi benziyordu diye sorunca...

Kendi yetenekleriyle bir yerlere gelebilmiş Müzisyenlerin şarkıları, bende vanilyalı krokan tadı bırakıyor.

Heyecanlı heyecanlı, tam konunun en mihenk yerinde bir şey anlatırken sözümün kesilmesi. İsterse feriştahı gelsin, geri kalan lafımı tamamlamam.

Evdeki saçımı süpürge edişim yetmezmiş gibi, iş yeri süpürgesi de olurdum. Hatta çocuk ta varsa çocuğun da saçları süpürge olurdu. Bir de bedava çalıştırırdı bu öküz.
Bak sinirlendim yine!

sivri topuklu ayakkabıların düşmanı olan taştır. Zira taşlar arası derzlerden dolayı topuklar aralara girip can çekişirken maksimum 3 kullanım sonrası sizlere ömür olacaktır.

Eskisi kadar sabırlı değilim. Sabırlıyım ama bekleyecek kadar uzun ve şımarık yıllarım yok artık. Bu yüzden bir şeyin olacağı varsa olur deyip, diğer zamanlarda olduğu gibi sonuna kadar beklemeyip yarı yoldan geri dönüyorum, vazgeçiyorum ki; vazgeçtiğim anda gerçekleşen o malumlar gibi yine vazgeçince yolun yarısında beni bulup hem zamandan hem şansımdan istifade edebiliyorum.

Bir de size itirafta bulunayım;
Geçenlerde, çiçekli nevresimde uyuyan erkek konu başlığını açmıştım. Aslında amacım yoktu ama ben de o an dikkat ettim ki rahat bir 8 yıl düz ve özellikle sade tekstil grubu tercih etmişim. Çiçek böcek derken canım çekti belki de. Bir denemelik çiçekli yastık alacağım kendime. Öneriniz varsa dm'den yazınız.

Ankara'nın göz bebeği simgelerinden biridir. 13 Ekim 1989'da Turgut Özal tarafından açılışıyla Çankaya'da hizmet vermeye başlamıştır. İçerisinde nikah salonu, avm, oyun alanları, en üst katında Ankara'yı 365 derece izleyebileceğiniz seyir terası bulunmaktadır. Yaklaşık 30 yıl öncesi kurgulanarak bugün ki amacına hizmet vermekte zorluk çeken kule bakıma girmiş bulunmaktaydı. Yaklaşık bu tadilatlar için 300 milyon TL değerinde harcamalar yapılarak kulenin çehresi yenilenmiştir. 125 m yükseklikteki kule yeni görünümü ile 29 Ekim 2018 Cumhuriyet Bayramı'nda açılarak tekrardan hizmete vermeye başlayacaktır.
Yeniden Atakule;

Karadeniz Bölgesi'nde yer aldığı pek bilinmeyen ilimizdir. Sahil bandında yer almaz, İç Anadolu Bölgesi gibi karasal iklim hakimdir. Şehrin bazı ilçeleri Karadeniz'de bazıları İç Anadolu bölgesi'nde yer alır. Pirinciyle meşhurdur. Bir diğer meşhurluğu da uyurken bile beni uykumdan uyandıracak şekilde keskin leblebi kokusu şehrin caddelerini esir almıştır.

Kendilerini körelterek ayaklarına kurşun sıktıklarını düşünüp, belki de kendimizi tatmin etmek için vahim yakıştırmalarda bulunup, o memurlara acıyoruz çoğu zaman. Sanki özel sektör canavarları olup madalya almışız gibi de gurur duyuyoruz kendimizle.
İdealist, haşin yetişmiş ve emekli olsan dahi sürekli kendini yenilemek zorunda olduğum bir mesleği icra etmekteyim.
Devlet memurları 08.00-17.00 Özel sektördekiler 08.00-19.00 arası çalışıyorken kendime acıyarak 05.00-? (Uykusuzluğa dayanabildiğin kadar) çalıştığımı fark ettim. Zira henüz farkına varamayanlar da var. Sabah ile geceyi birbirine karıştırdığımız doğrudur. Herkes memur olursa kimsenin beğenmediği zor olan bu işleri kim yapacak? Herkes her yerde aynı anda bulunamaz. Kaderimiz tercihlerimiz değil, tercihlerimiz kaderimizi belirler. Düşünüyorum; hayatımda hiç KPSS' ye girmedim. Yüksek lisansı kazandığım halde vakitsizlikten bıraktım. Sevdiğim insanların özel günlerinde çoğunlukla bulunamadım. Ama sonrasında telafi ettim. Ailemden uzak kaldım, zevk aldığım her şeyi çöpe attım. Memurlar gibi keyfim yoksa o gün, “yarın gel, bugün sistem bozuk demedim.” Beraber ıslandık yağan yağmurda misali beraber kafa attık bu dünyanın gamlı, kasvetli havalarına.
Diyeceğim o ki; Ne memur ne özel sektördekiler ne de bizim grup birbirlerini yesinler! Kişi kendisini tanıyorsa nerede mutlu olacağını bilir. Beni öldürseler memur yapamazlar, rahatlık batıyor derken atalarımız beni de kastettmiş. Bunca emek, bunca işkence boşuna mı çekildi yahu! Memurları eleştirirken şunu da unutmamak lazım, bizim vazgeçtiğimiz, asla keyfini süremeyeceğimiz hayatı, onlar fırından çıkan sıcak ekmeğin üstüne tahinli pekmez sürerek çıkartıyorlardı. Helali hoş olsun. Bu ülkede birileri yaşasın diye birileri ölüyorken, bu manasız çekişmeye de artık son verilmesi tarafındayım.

İlk amatör çalışmam.
ilerleyen zamanlarda sürpriz çalışmalarımı sadece güven sözlük ailesiyle paylaşıyor olacağım, bekleyin ve görün.

26 ekim dünya cimriler günü