mavikaranlik

sürekli yanınızda taşıyacağınız bir adet kol değneği ve biraz oyunculuk yeteneği itibariyle hamile kalmadan çözüme ulaşılabilecek sorundur. yok ben illa hamile kalacağım diyorsanız tıp sektöründe çareler tükenmiyor.

Şükrü erbaş'ın 1983 yılında kaleme aldığı düz şiiridir. Halen okumamış insanların işini gücünü bırakıp bu esere baştan sona odaklanıp okuması gereklidir. Okunmadan ölünmemesi gerektir. Hayatım boyunca okuduğum, denk geldiğim, içinde kendime bol bol yer bulduğum başka bir şiir yoktur. Mükemmel bir dil ile dolu dolu yazılmıştır.

“...Ve güz geldi Ömür hanım. Dünya aydınlık sabahlarını
yitiriyor usul usul. İnsanın içini karartan bulutların seferi var
göğün maviliğinde. Yağmur ha yağdı ha yağacak. İn-
cecik bir çisenti yokluyor boşluğunu insan yüreğinin.
Hüznün bütün koşulları hazır. Nedenini bilmediğim bir
keder akıyor damarlarımdan. Kalbimin üstünde binlerce
bıçak ağzı... ve yüzüm ömrümün atlası; düzlükleri bunaltı,
yükseklikleri korku, uçurumları yıkıntılarımla dolu bir
engebeler atlası. Yaşamak bir can sıkıntısı mıdır Ömür
hanım?


Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? Acıyı
görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek
kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan,
umuttan, sevinçten ne anlar? Göğü görmeden, denizi gör-
meden maviyi anlamaya benzemez mi bu? Bir güz dü-
şünün ki Ömür hanım, ilkyazı olmamış, yazı yaşanmamış,
böyle bir güzün hüznü hüzün müdür? Başlamanın bir
anlamı varsa bitişi göze almak, bitişin bir anlamı varsa
başlangıcı olmak değil midir? Yaşamı düz bir çizgide tut-
mak tükenmektir. Yaşamak zorunda olduğumuz şunca yılı
aykırı uçlar arasında gezdirip geçirmedikçe, alışkanlıkların
sınırlarını aşmadıkça zaman zaman, yaşamak nasıl yenilik
olur tükenmek değil de?


Yağmur yağıyor Ömür hanım...gökten değil, yüreğimin
boşluğundan ömrümün ıssız toprağına...Ve ben sonsuz
bir düzlükte bir küçücük, bir silik nokta gibi eriyip gi-
diyorum. Seslensem kim duyar sesimi yalnızlıklar ka-
tından?


Dönelim...Dönmek yenilmektir biraz da, yarım kalmasıdır
çıkışlarımızın, korkaklıktır, alışkanlıkların güvenli küflü
kabuklarına sığınmaktır...Olsun dönelim biz yine de. Bi-
lincinde olmadan üstlendiğimiz sorumluluklarımız var.
Evlere dönelim, sırtımızın kamburu evlere, cılızlığımızın
görkemli korunaklarına, yalnızlığımızın kalelerine dö-
nelim. Ölçüsüz yaşamak bize göre değil Ömür hanım.
Büyürken geniş ufuklarımız olmadı bizim. Küçücük
avuçlarımızla sınırlarımızı genişletmek istedikçe yaşamın
binlerce engeli yığıldı önümüze. Hangi birini yenebilirdik
bunca olanaksızlık içinde. Umutsuzluğu tanıdık, yenilgiyi
öğrendik böylece.

Yaşama sevinci adına bir tutamağım kalmadı Ömür hanım.
Bir garip boşlukta çiviliyim günlerdir gözbebeklerimden.
Sahi nedir yaşamın anlamı? Geriye dönüyorum sık sık
yanıt aramak adına, yüreğimin silik izler bırakıp, ağır
yükler aldığı zamanın derin denizlerine. Bakıyorum umut
karamsarlığın, sevinç acının azıcık soluk almasından başka
ne ki? Yaşamsa gerçekle düşün umutsuz bir savaşı, her şeyi
içine alan kocaman bir yanılsama... Değil mi yoksa?


Öyle büyük umutlarım olmadı benim, büyük düşlerim,
özlemlerim, büyük beklentilerim olmadı. Koşullarım beni
oluşturdu ben acılarımı buldum. Herkes gibi yaşasaydım
eğer, yaşamı onlar gibi görebilseydim çarşılar yeterdi
avutmaya beni. Bir gömlek, bir ayakkabı, bir elbise; bir
yemek lokantalarda; televizyon, halı, masa ve daha nice
eşya yeterdi yalnızlığı örtmeye, kendimi göstermeye, va-
rolmaya, 'dar çevre yitikleri'nde önem kazanmaya...


Oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının
eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla
dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. Öyle bir tüketmek
ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dal-
gınlığımdan her döndüğümde...Bir ben ki tüm ilişkilerin
perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay ya-
kınlıklarına insanların. Kim kimi ne kadar anlayabilir
Ömür hanım?


Susmak yalnızlığın ana dilidir, Ömür hanım, şiiridir, beni
konuşmaya zorlama ne olur. Sözün sularını tükettim ben,
kaynağını kuruttum. Geriye bir büyük sessizlik kaldı yü-
reğimde, kalabalıklar, kalabalıklar kadar büyük...Yalnızım
Ömür hanım, geceler boyu akıp giden ırmaklar gibi ka-
ranlıklar içre, öyle yitik, öyle üzgün, yalnızım...Sularım
toprağa sızıyor bak. Yüzümü geceler örtüyor. Binlerce taş
saklanıyor içimde. Kim kimin derinliğini görebilir, hem
hangi gözle?


Kendilerinin olan tek sözcük yok dillerinde, öyle çok ko-
nuşuyorlar ki...Bir söz insanın neresinden doğar dersiniz?
Dilinden mi, yüreğinden mi, aklından mı? Düşlerinden
mi yoksa gerçeğinden mi? Ve kaç kapıdan geçip yerini
bulur bir başka insanda? Yerini bulur mu gerçekten? Sözü
yasaklamalı Ömür hanım yasaklamalı...Kimsenin kimseyi
anlamadığı bir dünyada söz boşluğu dövmekten başka ne
işe yarıyor ki? Olanağı olsa da insanların yürekleri ko-
nuşabilseydi dilleri yerine, her şey daha yalansız, daha içten
olurdu. Aklı silmeli diyorum insan ilişkilerinden. Yanılıyor
muyum? Olsun. Yanıldığımı biliyorum ya...



Yeni bir şeyler söyle bana ne olur, yeni bir şeyler. Kurşun
aktı kulaklarıma hep aynı sözleri, aynı sesleri duymaktan.
Belirsizlik güzeldir, de örneğin, kesinlik çirkin. Sessizlik
sesten -hele de güncel ve kof- her zaman iyidir; düş gücü,
iç zenginliği verir insana. Dünyanın usul usul ağaran o
puslu sabahları ve günün turuncu tülleriyle örtünen dingin
akşamları bu yüzden etkiler bizi, duygulandırır, de. Anlık
izlenimler sürekli görünümlerden her zaman daha güçlü,
kalıcı ömürlüdür...Alışkanlıklar öldürür güzelliğimizi,
bizi değişmek çirkinleştirir de.


Kimse düşlerine yetişemez ve kimse geçemez gerçeğini bir
adım bile; bu yüzden sıkıntı verir zaman, kısa kalır, sonsuz
olur, insanın küçücük ömrünün karşısında. İstemenin kuralı
yoktur, de, açıklaması sınırı suçu yoktur; istemek ya-
şamın kendiliğinden sonucudur, ne haklı ne haksız,
ne yerinde ne yersiz...


Biz hepimiz dikenli tellerle sarılıyız, her ilişkide bir par-
çamız kalır ve bölüne bölüne biteriz de. En büyük hü-
nerimiz kendimize karşı olmak, aykırı yaşamaktır, acı
kaynaklarımızı ellerimizle yaratarak...Kıyılarımız duy-
gularımızın boyunda, derinliğimiz aklımızın ölçüsündedir;
ufuklarımızsa sisler içinde...O kıyısız gökyüzü nasıl sığar
küçücük gözlerimize, bir bardak suya, demirli bir pen-
cereye...Nasıl gizleriz ağız dil vermez bir geceye? Ve nedir
ki gizi, daraldığımız her yerde bir genişlik duygusu verir
içimize. Çözemeyiz, de, bu güdük bilinç, bu sığ yürek,
bu ezbere yaşamla.


Dünya bir testidir, de, Ömür hanım, ömür bir su...Sızar
iğneucu gözeneklerinden zamanın, bir içim serinlik bir
yudum mutluluk için. Ve bir gün ölümün balkonundan...
dökülür toprağa el içi kadar bir su. Yerde birkaç damla
nem, bir avuç ıslaklık...Ölümü bilerek nasıl yaşar insan,
geride dünyanın kalacağını bilerek nasıl ölür; bilmek bütün
acıların anasıdır, de...


Sars aklımın cılız ayaklarını, kuşat beni. Değişik şeyler
söyle ne olur, yeni bir şeyler söyle. Yıldım ömrümün ka-
lıplarından. Beni duy ve anla.


Yağmur dindi Ömür hanım. Gökyüzü masmavi gülümsedi
yine. Doğa aynı oyununu oynuyor bizimle. Umudun
ucunu gösteriyor usulca, iyimserliğin ışığını süzüyor mavi
atlasından. Ne aldanış! Bulutların rengi mavi-beyaz mıdır,
kurşuni-külrengi mi yoksa?


Gökyüzünü öpmek isterdim Ömür hanım, gözlerimle değil
dudaklarımla. Yoruldum bulutları kirpiklerimde taşı-
maktan. Delilik mi dedin? Kim bilir...Belki de yerde sü-
rünmenin bir tepkisidir bu, ya da ne bileyim bilinçsiz bir
aykırı olmak duygusu. Gökyüzü de olmak isteyebilirdim
değil mi? Kim ne diyebilir ki?


Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim.
İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş
ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım- benim
olmayan bir garip gülümsemeyle yüzümde, incelik adına,
ben geçtim...Yerini bulmamış bir içtenlik, yanılmış bir
saygı ve bir hüzün eğrisi olarak ilişkilerin gergefinde,
ördüm ömrümün dokusunu ilmek ilmek. Beni cam kı-
rıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü
ve dağınıklığı ile... Yükümü yanlış bedestanlara çözdüm.


Ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde. Saatlerce dayak
yemiş bir sanığın çözülmesi içindeyim. Ürperiyorum. Bir
at kestanesi durmadan yaprak döküyor yalnızlığın so-
kaklarında, örtüyor ömrümün ilk yazını. İçimde bir çocuk,
yalın ayak koşuyor yaşlılığa doğru, binlerce kez yenilmiş
umut ölülerini çiğneyerek. Sahi yaşlılık, derin bir iç çekiş,
yanılmış bir çocukluk olmasın Ömür hanım?

Ankara, Güz/1983”

Okuyamam ama dinlerim diyorsanız:

Türkiye'de bulunmayan kavramdır.

tam sikkim'e layık olması gerektiği kadar başarılı bir havaalanıdır.
buraya seyahat eden yolcularının "nereye gidiyorsunuz?" sorusuna oldukça keyifli bir cevap verebileceklerini düşünüyorum.

boş görme ihtimalinizin çok düşük olduğu ulaşım araçlarından birisi.

çocukluğumuzu, gençliğimizi esir alan oyun. ağına 1 sene önce nostalji olsun diye tekrar düştüm, zor da olsa kurtardım. eski keyfini alamasam dahi yine de kendinde tutuyor nasıl büyülü bir oyun olduğunu halen çözemedim.

her siyasi tartışmanın içinde mutlaka yer işgal eden gizli topluluk. olmasalardı, siyaset olmazdı.

h2o'ların efendisidir.

yavaş yavaş büyük e-ticaret platformlarının yurt dışında aktif ettiği gönderim yöntemidir. amazon yakın çevrelerine bu yöntem ile gönderim sağlamaktadır. yakında tüm dünya genelinde ve belki ülkemizde de kafamızın üzerinde uçan koliler görebileceğiz.

bana lise günlerimi hatırlatan metal grubu. "this is war" şarkısıyla tanıdığım fakat ilerledikçe çok daha fazla mükemmel şarkılarının olduğunu fark ettiğim herkesin zevkine hitap etmese de metal türünde başarılı bir müzik grubudur.

bir çeşit eziyet yöntemidir.

Hayatımı değiştiren alıntı:

İsmi bile “güven” olan sözlükten kaliteli yalanlarıyla öne çıkanlar değilde dürüstlüğü yüzünden eziyet çeken yazarlar daha fazla çıkacaktır.

Ani Ölümüyle herkesi yasa sürüklen oyuncu, sunucu. Takıntılı aşığı filiz aker tarafından sırtından vurularak 2017 yılında hayatını kaybetmiştir. Katili olaydan hemen sonra intihar etmiştir.

Fethullahçı terör örgütünün lideri. En büyük skilli beddua atar v.1.0. Soğukkanlı katildir. Ülkeyi klonlamayı başarmıştır. Köpeklerini her mecrada görmek mümkündür. Can yücel'in bir malum sözünü akıllara getirir. “küfür etme diyorlar usulsüz...”. Ülkemizin tüm devlet büyüklerini dahi “kandırmış”tır. 15 temmuz katliamının mimarıdır.

Toplulukta gerçekleştiği zaman dikkat çekecek olan eylemdir, açıkcası beni rahatsız etmez lakin rahatsız olanlara da saygı duyulması gereklidir. Bu yüzden mümkünse toplu taşıma araçlarında bu faaliyeti gerçekleştirmeyelim istem dışı biz de gülüyoruz.

piyasa da dolaşan bir çok alternatif polisiye diziye "bu diziler öye değil böyle çekilir" şeklinde bir öğretici mesaj ileten imdb'de 9,3 gibi rekor bir puana sahip yabancı dizidir. şimdiye kadar ki çekilmiş hiç bir polisiye diziye benzemez, adeta sokakların, merkezlerin içerisinde kendinizi bulabiliyor seviyede detaycı izlenim sunar. eski bir dizidir, 2002–2008 arasında çekilmiştir. halen bu diziyi izlememiş insanların şuan hali hazırda izlediği diziyi yarıda bırakıp acil bir şekilde bu diziye geçiş yapması gereklidir. pişman olmayacağı konusunda imdb'yi de referans sunuyorum.

imdb linki

en çok izlenen, sevilen kalite kokan dizilerin çıktığı tv kanalıdır. kenarında hbo logosu bulunan bir dizinin kötü olma ihtimali yoktur. akıllarımızda karıncalı ekranlarda beliren hbo logolu introsu ile kalmaktadır. imdb rekortmeni bütün diziler hbo menşelidir.

2007 - 2012 tarihleri arasında çekilmiş olan bir aksiyon - komedi dizisidir. oldukça eğlenceli ve insanları kendine bağlayan yapıttır. defalarca izlenilebilirliği vardır. imdb'de 8,2 oranında yüksek puana sahiptir. yabancı dizi listenizde yer almıyorsa mutlaka bir an evvel dahil edilmelidir.

imdb

yeni, kültür ve turizm bakanlığı danışmanıdır. hayırlı olsun.