murat yılmazyıldırım'a ait 1 saat 19 dakikalık şarkıdır. evet tam 79 dakikalık şarkı. her dakikasında, ayrı bir sanat vardır. şarkının içeriği ve dahil olan isimler çok farklıdır. şarkıda genel anlamıyla, murat yılmazyıldırım, babası, cem adrian, okan bayülgen, ecem minar, Köksal Engür gibi pek çok ismi içinde barındırır. murat yılmazyıldırım şarkı ve nakarat aralarına, farklı aforizmalar ve eserler ile girip şarkının büyüsüne renk vermektedirler. hiç sıkılmadan vakit ayırılıp dinlenmesi gereken şarkıdır. şarkının girişinde dinleyeceğiniz kişi rahmetli babasıdır. devamında diğer tüm isimlere rastlayabilirsiniz.
hepsini dinleyemeyecek olan kişiler için cem adrianın dahil olduğu ufak bir kesimi:
ufak bir kesit:
(ey kör bakanlar yaradılışın getirdiği mutlak güce tevekkül edin ve ebedi aşkın ahirete uzanacak olan yollarında
dimdik ilerleyin ışık kalbin aynasına yazacak cennetin kutsal rakamını ve mevlam buyur edecek tek bir rengin etrafında
kardeşçe ve sınırsız bir sevgi seliyle toplanıp avuç açacak olanları dahi bir gezginim ben zülcelalin aşkına yağıyorum
gönül bahçenize gözlerimden akan ahiret yağmurlarıyla ve ben gizlerdeki izi sürüyorum sizleri bendeki kıyamete
götürecek olana ulaşmak ve onu saçlarımdan sarkan tül yapraklarına asıp doğacak olan güneşe yüzümü dönmek için ve
son kez söylüyorum konuklarımla birlikte veda öncesi ateş gibi çoğalıp büyüyen şu cümbüş-ü alemi)
Şarkı sözleri çok çok uzun olduğu için spoiler içine hapis ediyorum:
spoiler (tıkla)
Hasret acısı ile yanıyorum yanıyorum
Sen benim herşeyimdin herşeyimsin sen benim sen benim
Senden başka hiçbirşey görmez oldu görmez oldu gözlerim
Seni ben ne kadar çok sevmiştim
Neler yaptın nelere katlandım senin için
Senden başka hiçbirşey görmez oldu görmez oldu gözlerim
(ben rusuhi ve meryem oğlu düşlerin ressamı olarak bu iki güzeller güzeli
Varlıktan dünyaya geldim.beşer hayata dair yaşlanmayan bir aşkın
Anlatıldığı bu şarkının ışıgından geçip cümbüş ü alemin ebediyetine doğru
Yol alıyorum şimdi suretlerimle birlikte)
(taçlandırılmış bir ömrün yapraklarını düşürüyorum toprağa tutulmuş dallarından
Yağmurun gıdıklayan serinliğiyle değişiyorum kurak kuytularımda sabahlarken
Son perdeden düşüyor gölgeler yeni bir hayatın başlangıcına
Güneş entarimi kuşanıyorum boşalan zamanın doldurulmamış kutularında yürürken
Bir elimde terazi diğer elimde ecel senin için başlatıyorum
Bu meçhul tarihin son yolculuğunu...)
-cem adrian vers.
Geçip gider zaman aşk bahçemizde sevgi yoluna girerim sende çözülürken
Güneş beni aya kilitledi ruhuma sahne koydum geçmişe yol alırken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
-murat yılmazyıldırım vers.
Yağmurlu zaman yar olup düşümüze sevgiden sevgiye açarım sen perdelerimi
Güneş seni ayda mühürledi ruhuna ışık tuttum geçmişi güllere karşılarken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
-cem adrian & murat yılmazyıldırım
Yorulur zaman kızgın çöl kuyularında sevgi ezele doğar seni yudumlarken
Güneş bizi gülen acı eyledi ruhlar adına eridi geçmişin mumları yanarken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(Akıyor damlalar halinde nur çöllerine yerleşmiş aşkın el değmemiş matemsi gözyaşları)
Dertli bir göçerim ben gezerim kurak çayırlarda cennete bakar gözüm senden uzaklaşırken
Güneş zamanı kuşatılmaz eyledi canlar topragına uzandım seni dilime örerken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(Ben sendeki izi sürüyorum, seni bendeki kıyamete götürecek olana ulaşmak için)
And olsun şölenim dilimdeki tevekküle and ettim ben bana verilenleri gönüller atölyesinde
Şahidim oldu gölgelerim dışımdaki karanlığa kervan yürür durur içimde büyüyen aydınlığa
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(taçlandırılmış bir ömrün yapraklarını düşürüyorum yine toprağa tutulmuş dallarından
Yağmurun gıdıklayan serinliğiyle sende değişiyorsun kurak kuytularında sabahlarken
Son perdeden düşüyor gölgesiz gölgeler yeni bir hayatın başlangıcına
Güneş entarimi çıkartıyorum doldurulan zamanın boşaltılmış kutularında koşarken
Bir elimde terazi diğer elimde ecel bu kez sen benim için başlatıyorsun
Bu meçhul tarihin son yolculuğunu kader masasında bağdaş kurup otururken...)
-ecem minar vers.
Özgür oldum mavi aşkı kovalarken zehir yuttum hep acıda harmanlanırken
Gece beni sende filizledi filiz vermek için nice ömürler tüketti
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
-murat yılmazyıldırım vers.
Sonundan başladım alfabenin a noktasına ulaştım seçkin bir aşık gibi gözyaşlarıyla savaştım
Salıncağa bindim rüzgar olup sana geldim sallandım durdum içimide aynalarda şekillendim
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(gölgeler geçiyor ayak izlerimin üzerinden onu bana getiren, beni sana götüren,
Seni ötekine sürükleyen, ötekini bir sonrakine, bir sonrakini bir sonrakine,
Bir sonrakini tekrar ona ve ordan görünmeyendeki hükümdara eriştiren)
-ecem minar & murat yılmazyıldırım
Vurgun yedi gözlerim yazılmamış dizelerde
Sel gibi taştım hüzünlerden önüne nice sırlar serdim
Sürgündeki ağaç kuzgundum ben uykularımda yaşadım bu savaşı
Yapışkan bir hüzündü kalbimde büyüttüğüm dökülüyordu çatallı yollarıma
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(Akıyor yine damlalar halinde serap göllerine taşınmış olan el değmemiş matemsi gözyaşlarım)
İzlenmemiş filmlerin oyuncusuydun bütün zamanlara
Kölesi olduğum acılarda öterdi gelecekteki kanarya
Aşıklar makamına mürekkepler akıttım
Salına salına geldin yanıma akıbetimden kaçarken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(Sen bendeki izi sürüyorsun, beni sendeki kıyamete götürecek olana ulaşmak için)
***??**** kahramanım ben hiç yorulmadan biçerim başakları tarlalarda
Topladım nimetler için şükrederim cemâle aşk hırkasını giydiririm yolu sevgiden geçenlere
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(taçlandırılmış bir ömrün yapraklarını düşürüyoruz toprağa tutunmuş dallarından
Yağmurun gıdıklayan serinliğiyle değişiyoruz ikimizde kurak kuytularında sabahlarken
Son perdeden düşüyor gölgesiz gölgeler yeni bir hayatın daha başlangıcına
Güneş entarimizi bir kuşanıp bir çıkartıyoruz yok olan zamanın adlandırılmamış kutularında uyurken
Bir elimde terazi diğer elimde ecel dünya için başlatıyoruz
Bu meçhul tarihin son yolculuğunu kader masasında bağdaş kurup otururken...)
Sonsuz şarkılar verdik bilinmez alemlere hiç farkına varmadılar
Sözcüklerle boğuşurken ummansı bir silkilişti benimkisi
Kıyametin resmini çizdim kara kaplı defterlere harfler kayar gider ve hüzünler yaprağına olunmadık şeyler olur
Ve kaderci başımın üstünde fıtrat yolu hazin bir sayfadır akmaktadır ömür mahşerdeki resitale
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(huzurlu bir keyif çatıyorum gölgelerimle birlikte iki kelebek konuyor yanaklarımdaki ay ışıgının üzerine
Biri yaşam diğeri ölüm kelebeği uyanıyorum gerçeğin dışındaki bir beşiğin ipeksi örtüsünde serpiştirilmiş
Mutluluk repliklerini gülücükler atarak izlerken uyanıyorum tıpkı gökyüzünün yaramaz güneşi gibi)
Bu şehirde ne ben nede sen çocuklar gibi oynayamayız mutluluk sahnesinde bulunup yaşlanırken
Girdap gibi içine çeker bizi şu kadınsı deniz oyun orda canlar eskitiriz dünyayı arşınlarken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(Akıyor bu kez okyanuslar halinde çile uykularında yol alan el değmemiş matemsi gözyaşlarım)
Acı destek diledim paylaştım son lokmamı geride kalan son bir nefesti dinledim o ilk şarkıyı
Ruhu aşkın beden halidir dedim kimseye dinletemedim arzın merkezine seyahat ettim bütün insanlık kanatlandı
(Biz gizdeki izi sürüyoruz gizi bizdeki kıyamete götürecek olana ulaşmak için)
Senaryomu sonuna ekledim alın yazımı kalemimin ucu ah tükendi çektim kılımdan kılıcımı
Destan yazdım hep söylenceler ışığında yaktım kandiller saçan başımdaki gümüş çanaktan
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(taçlandırılmış bir ömrün yapraklarını düşürüyorlar toprağa tutunmuş dallarından
Yağmurun gıdıklayan serinliğiyle onlarda değişiyorlar kurak kuytularında sabahlarken
Son perdeden düşüyor yine gölgesiz gölgeler yeni bir hayatın daha başlangıcına tutunarak
Bizden aldıkları güneş entarilerini onlarda bir kuşanıp bir çıkartıyorlar geri gelmiş ve yenilenmiş
Zamanın adlandırılmamış kutularında uyurken
Bir ellerinde terazi diğer ellerinde ecel ahiret için başlatıyorlar bizim gibi
Bu meçhul tarihin son yolculuğunu kader masalarında bağdaş kurup otururlarken...)
Neredeydi gönlüm yar olmaktan yana yana yana yaktım makber ocağını aşka ulaşmak için
Zalimin sözündeydi ihanet güzel rüyalarıma kendi kendime sordum son soruyu gökkubeye yükselmek için
Devran döndü gecenin bitiminde yıldız kolyeleri yaptım seraptaki güzelliğe
Sema yatağımda rengarenk uykular tattım perilerin gölgesinde el üstünde taşındım
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
Düşman kalır hep siyahla beyaz beyazın çilesi çoktur hakikatten yana
Aşk denizine acının demirini attım kokladım gene toz rüzgarları kalbimi kollarına bağladım
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(Herşey bir cümbüş ü alemmiş ve herşey bir cümbüş ü alem tufanı içinde gidip gelen uyanışlar serüveniymiş)
Akıyor son kez kainat selleri halinde diriliş uykularına geçen
El değmemiş matemsi ve rüzgar kokulu gözyaşlarımız
Güller bahçesindeki o ebedi ve ezeli düş duvarını
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(ben bendeki sendeki, bizdeki, gizdeki ve onlardaki izi sürüyorum
Ölümü kurtuluş anına ulaştırmak ve hak kitabını gönül defterine yazdırmak için)
Turnam uçar sıla ovalarında yar aşkından geçerim gönüllere örtünürken
Mevlam beni sende kilitledi ruhuma yuman kattın acıya idam olurken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
Şaşkın bakar turnam olanlara aşktan aşka girerim gönüller penceresinde
Mevlam seni bana mühürledi ruhuna kapı açtım acıyı öpüp kucaklarken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(aynalar hüzün duvarını çoktan yıkmışlar kendi vücutlarında ve ağlayan bebekler var hala dışarda
Dışarda siz dışarda perde kulaklarında müjdeci bir fısıltı fısıltı fısıltı gelip geçmektedir
Bizlere görünen şu muhteşem renkli kader)
Kaybolur turnam derin uykularda aşk ateşe döner gönüllerde konaklarken
Mevlam bizi sevgili kul eyledi ruhlar alemine çıktık acıda yanıp tutuşurken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
Deli bir aşığım ben seyrederim şu alemi divana uğrar yolum gönül saraylarında
Mevlam turnamı görünmez eyledi alemler sofrasına oturdum seni kaderime yazarken
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
(beni gönüller deryasında dinleyin bütün kapılar oraya doğru açılacak ve şu beşer alemin yedi kat gölgesi
Cümbüş olup sarıcak ruhunuzun kirletilmiş tualini beni kıyametten önce farkedin çünkü ben sizler için
Örtünüyorum bu karanlık gezegenin zalim örtüsünü gözlerimi bataklıklara kapatarak çünkü ben şu kainatın son deli dahisiyim)
(elim yazar ben söylerim ebedi aşk için gönlümü cümbüş eylerim sözde patlar gülün tomurcuğu
Toprağa düşer göz defterlerim üzüm salkımları gibi uykularım uykunun içinden taşmaktayım)
(misketlerim yuvarlanıyor yokuş aşşağı kekik kokulu bir tepenin üstünden dünya küçücük moleküllere ayrılmış
Zıplayıp gidiyor destansı ve büyülü bir özgürlükle günahsız kimliğine)
(ey kör bakanlar yaradılışın getirdiği mutlak güce tevekkül edin ve ebedi aşkın ahirete uzanacak olan yollarında
Dimdik ilerleyin ışık kalbin aynasına yazacak cennetin kutsal rakamını ve mevlam buyur edecek tek bir rengin etrafında
Kardeşçe ve sınırsız bir sevgi seliyle toplanıp avuç açacak olanları dahi bir gezginim ben zülcelalin aşkına yağıyorum
Gönül bahçenize gözlerimden akan ahiret yağmurlarıyla ve ben gizlerdeki izi sürüyorum sizleri bendeki kıyamete
Götürecek olana ulaşmak ve onu saçlarımdan sarkan tül yapraklarına asıp doğacak olan güneşe yüzümü dönmek için ve
Son kez söylüyorum konuklarımla birlikte veda öncesi ateş gibi çoğalıp büyüyen şu cümbüş-ü alemi)
Dünya kazan sevda kepçe ölmek gibisi yok varlıktan geçince
Hayat yalan ahiret iğne varmak gibisi yok yokluktan gelince
giriş yap
kayıt ol
