Nurse

Melek olan minik can..
Öyle bir öfke,öyle bir korku varki içimde. Dilimden çıkan en kötü dualar,en ağır hakaretler içimi soğutmuyor. Bu dünyaya çocuk getirmek gerçekten çok korkunç. Acaba benim çocuğumun başına gelirmi diye düşünmeyen anne baba yoktur herhalde. Zaten gelecek korkusu olan panik bi insanım bu haberler beni dahada hasta ediyor,dahada b.k oluyorum. Şimdi olduğu gibi uyuyamıyorum,ağlıyorum ağlıyorum. O minik şey acaba soğuktan mı öldü, açlıktan mı,acıdan mı? Aile fertlerinin içi yanmıyor mu? Gerçekten bu gidiş nereye ya? Allah cezanızı versin,soyunuz kurusun inşallah. En kötüsüde ne biliyormusunuz. Bunlar duyduklarımız. Birde hiç duyulmayan istismarlar var,hala devam eden ve yeni başlayacak olan.

Bi kuzenimin her ay eli çıkardı. Bana kübranın eli çıkmış dediklerinde elinin bilekten koptuğunu,geri taktıklarını sanardım. Bu yüzden kübranın elini tutarken bi korkardım bi korkardım

Franz kafka'nın eseri
Modern klasikler dizisinin 82. Kitabı.
Bugün elime aldım,nasıl bir kitapmış derken bitirmek üzereyim. Zaten incecik,bir solukta bitirilecek bir kitap. Okurken çok etkilendim. Bir babanın bu denli gaddarlığı içimdeki merhamet duygusunu coşturdu.
Acaba benim çocuğuma verdiğim tepkiler,cezalarda bu denli mi diye düşünmedim değil. Merak ettim okuyup bu kadar etkilenen var mı acaba?

Benim kızım saç lastiklerini bileğine falan takıp oynamayı çok seviyor. Özellikle o renkli maydanoz lastiğine benzeyen lastiklerle. Her uyuduğunda bileğinde lastik falan var mı diye bakıyorum. Yakında lastikleri atacağım yani. Paranoyağa bağladım iyice.

Söylenecek o kadar öneri varki fakat kim uyacak kim dinleyecek diye düşününce hepsini içinde tutası geliyor insanın. Geçenlerde yurt dışından teyzem geldi. Haydi bir türk kahvesi içelim dedik koyuca bir muhabbete girdik. "Yeğenim almanyadan kurtulmak,vatanımıza gelip yaşamak istiyoruz ama buradaki kültür seviyesi o kadar gerideki. Sanki arada yarım asır var. Almanyadan gelince buradaki insanların birbirleriyle iletişime bile geçemediğini görüyorum" dedi. O kadar haklıki neresini savunayım,neresinden kurtarayım diye düşündüm.. tamam çok cömertiz,çok samimi,misafir perver vs sayabileceğim bir milyon şey var. Fakat sorunlarımızı çözemiyoruz, problemlerimizi dile getiremiyoruz,getirsekte dinleyen yok,dinleyen olsada çözüm üreten yok. Sadece bir kişinin sistemi düzeltmeye çalışması yetmiyor ne yazıkki. Yinede pes etmek olmaz ama durum çok vahim. Kendimi George Orwell "hayvan çiftliğindeki" aptallaştırılan,yalanlara inandırılan hayvanlar gibi hissediyorum.

Tırnağa sürülen renkli kozmetik ürünü. Çok güzel görünüyor fakat tırnakta giderek küçülmesi yani bu ürünün yediğim lokma ile ağzıma girme ihtimali ıyy dedirtiyor.

İyi kalpli erkeklerin kaslarını doğru alanda harcamaları mantıken bir problem değildir. Kocaman bir alkış onlara ve sabırlarına bgv

Bence daha cok hayalperest insanların takıldığı ,benimsediği sevme şekli. Tek taraflı yaşanılan, evlilik hayalleri, bana şöyle yapsa,ben ona şunu desem,böyle böyle bir anımız olsa diye kurgu romanı yazdıracak cinsten. Oysa karşı tarafın aklında tek bir şey vardır "Acaba elektrik faturasını yatırmışmıydım" ,"Dün geceki maç kaç kaç bitti?"

Bende eşimi platonik olarak seviyordum. Meğerse oda beni. Şimdi bir kızımız var. İşte platonik olarak sevmenin en güzel yanı karşı tarafın sizi sevdiğini hayal ederek bu sevgiye tutunmanız.

Dededen kalma bir bahçemiz var genelde hafta sonları gidiyoruz. Müstakil bir ev etrafı çitlerle çevrili,şehrin biraz dışında, 5 10 tavuk,1 köpeğimiz var. Etrafında birçok meyve ağacı limondur,kirazdır,incirdir,elma,kudret narı,zencefil bile ektik. Kışında soba kuruyoruz. Ailede kim pozitif çıksa yetkililere bahçede olacağını söylüyor, oranın adresini veriyor. Valla insanın canı sıkılmıyor. Covid olduğunu unutuyor.

Çocukların velilerinin mesleği neden sorulur ki? Bence inanılmaz saçma bir uygulama. Avukat olsa ne olacak, doktor olsa ne olacak, hurdacı olsa ne olacak?

Gündeme gelen,gelmeyen birçok kanunda olduğu gibi suyu çıkarılmaya çok çok müsait bir kanun. Ne yazıkki toplumumuzda kısa yoldan köşeyi dönme isteği,çamur atayım da izi kalsın olayı, kimse benim atıma eşşek demesede ben derim durumu, ve daha nice korkunç duygularla yetişen genç kızlarımızın fırsata dönüştürebileceği bir kanun. İhtiyaç halinde büyük bir fırsat fakat doğru olaylarda kullanılmaması durumunda karşı tarafın evini yıkacak cinsten bir kanun. Genelleme yapmıyorum ama taciz durumları meydana gelmeseydi belkide böyle bir kanun olmayacaktı ama bu kanun kurunun yanında yanan yaşları gözle görülür ölçüde tutuyor. Dengeyi sağlayabilmek hem biz insanlar için çok zor,hemde hükümet için. Tacize maruz kalmış bir ablamız bu kanundan yararlanırken "hay hükümetten,yargıdan allah razı olsun"derken. Boşu boşuna bir dünya dayak yiyen sözde tacizci bir abimiz ise "hay allah belanızı versin, bu kararı çıkaranın .." demez mi? Der,derrr. Hemde ahı tuta tuta der.
Bir çok kadın gibi bende tacize maruz kaldım sesimi çıkarmak yerine yakamdaki iğneyi çıkarıp bana temas etmeye çalıştığı yönde iğnemi bir güzel batırdım. İmdat çığlıkları neredeyse ondan çıkacaktı. Valla şuan gülüyorum bu duruma ama o kadar korkunçki yaşadıklarımız. Düşünün siz uzaklaşıyorsunuz o elini değdiriyo omzunuza,sırtınıza,siz önünüzdeki teyzenin üstüne çıkıyorsunuz,adam sağı solu boş sizin tepenize çıkacak. Valla böyle durumlarda yüksek bir sesle abicim biraz öteye gidermisin!??? Deyin. Düşündükçe sinirim tepeme çıkıyor. Yazımı bitirmeden şunuda söylemek istiyorum ki böyle durumları uzaktan seyredip gel kızım buraya otur diyen o amcaların,abilerin hayata olan saygılarından öperim.

Sevgili yazar dostlarım yakın zamanda Bir kedi sahipleneceğiz.Google amcada aradım fakat şöööylee güzel,tatmin edici bir şeyler bulamadım. 2 hecenin bir araya gelmesiyle çıkan isimleride hiç sevmiyorum. Böyle biraz osmanlı,biraz edebiyat bir şiir ismi olabilir mesela,biraz antikalı bir şeyler olsun istiyorum. Ehh önerilerinizi bekliyorum.

Büyüdüm geçmedi,hocaya gittim geçmedi,evlendim geçmedi,anne oldum geçmedi, hala geçmedi hala geçmedi. Herkes uyuyorken kendi evimde olmama rağmen uyanık kalamıyor,kapıdan biri kafasını uzatacakmış gibi hissediyorum,hatta yürürken arkamda dolaşan biri olduğunu düşünüyorum. Ne saçma değil mi. Anlatırken bile utanıyorum ama ben bunu yaşıyorum. Bu korkuyu atlatamıyorum.

5. Sınıftayım 2 yıldır aynı sıra arkadaşına sahibim. İsmi dilara. O çok özgür. Yürüyerek okula gidip geliyor,okul çıkışı etüte kalıyor, her okul çıkışında sınıf arkadaşlarımızla saatlerce oynuyor,koşuyor,macera üstüne macera yazıyorlar. Ertesi gün okula geldiğimde ballandıra ballandıra bana anlatıyor. İçerliyorum,azıcık kıskanıyorum. Öfkeleniyorum. Çünkü Ben hergün servisle giden, hiç sokakta oynaman,oynayaman,çoğunlukla can sıkıntısından ağlayan bir tiptim. Neyse işte dilarayla Birbirimizi çok seviyoruz ama nasıl bir sevgiyse. sanırım o bendeki sahip olamadıklarını seviyor,ben de ondaki sahip olamadıklarımı seviyordum. Birçok şeyimizi paylaşırdık. Bu paylaşma işini biraz abartmışda olabiliriz. Bana annem hergün çikolata sürerdi. O ise hergün köfte ekmek getirdi beslenme olarak çünkü şeker hastasıydı tatlı şeyler tüketmesi yasaktı. Biz dilarayla her gün beslenmelerimizi değişir afiyetle yerdik. Ben ona evden meyve suları,çikolatalar,tatlılar taşırdım.o da bana peynir,zeytin,tadını unutamadığım köfye ekmekler taşırdı. Şimdi düşünüyorum da ne tehlikeliymiş yaptığımız şey.

Solunumu durmuş veya çok zayıf solunumlarda destek amaçlı akciğerlere hava göndermeye yardımcı olan sarf malzeme

Ambu değil kendi şişen balon

Nöbetin bu saatinde kalem bulmak için çantamı karıştırırken kızımın tokasını buldum. Yüzüm bir güldü, boğazım özlemle yandı,gözümden akan bir yaş oldu. Geçenlerdede çantama elma koymuş. Çilek kokulu güzel kızım.


İşte beni mutlu eden küçük şey. Rabbim eksikliğini vermesin.

İlk önce şuna bir açıklık getirelim toplumun bir kitlesi neden akraba evliliğine karşı? Efenim çünkü dedelerimizden, ninelerimizden dna'larımızda çekinik olarak birçok farklı ve riskli hastalık taşımaktayız. Ben bir yabancı ile evlendiğimde taşıdığım hastalığı eşimin taşıma ihtimali düşüktür. Fakat kuzenimde dedemin,ninemin kanını taşıdığından ikimizdeki çekinik rahatsızlık bir araya gelince baskın bir hastalık kaçınılmaz oluyor. Yani hani sakatlık, akraba evliliği ile olan engeller öyle basit şeyler değil. Düşünsenize 3 çocuğunuzun 2 side konuşamıyor,duyamıyor,eklemleri eğiri,kendini ifade edemiyor,okula gidemiyor. Bir daha dünyaya çocuk getirmeye korkar insan. He şöyle bir şeyde var bu kesin yaşanılıyormu? Hayır tabikide. Ama yaşanma ihtimali bile çok korkunç değil mi? Hayatı kendinize ve o yavrucaklara zehir etmeye gerek var mı. Eğer bir kuzeninizi seviyorsanız ve evlenmek istiyorsanız gerekli tahlilleri yapar akraba evliliği yaparsınız.

Norm ender. Türkçe ve azıcık küfürlü rap yapan sanatçı. Eksik etek rap şarkısı bu sanatçıya ait desem kafanızda birşeyler canlanır heralde.
Özellikle lise yıllarımda kulaklığımda çalan şarkıları anımsadım.. yağmurda yürürken,ilk dersleri astığımız,son derslerden kaçtığımız zaman kulağımda şarkıları sürekli çalan bir rap'çiydi.."sadece dinle" şarkısını çok seviyorum. Hatta zil sesimdi. Ah be sözlük beni maziye götürmelerini çok seviyorum.

4 yıldır çalışmış olduğum hastaneden istifa edeceğim tazminatımı alamayacağım en azından işsizlik maaşından yararlanmak istiyorum. Ben kendi isteğim ile çıktığım için hiçbir şekilde yararlanamıyor muyum? Bir bilginiz varmı acaba?