
Ben bir kadın olarak evlendiğim zaman kocama sabah kahvaltısını, akşam eve geldiğinde de yemeğini hazırlarım. Bunu da kölelik olarak gören taraftan değilim. Sonuçta o benim eşim,aslanım, yiğidim yav. Aç aç mı gitsin kurban olduğum.
Eli ayağı var, kendi hazırlasın düşüncesi de bir hayli yanlış geliyor. E adamın eli ayağı var ki işe gidiyor, benim karnım doysun diye para kazanıyor. Ben akşama kadar evde yorulmadan yatarken, eşimin yorgun argın eve gelip yemek hazırlaması baya bi mantıksız olurdu. İki taraf da çalışıyorsa işler değişir. Eve önce gelen veya ortak bir yemek hazırlanabilir. Kahvaltı da aynı şekilde.
Diyeceğim o ki, kadın da olsanız erkek de olsanız eşinize karşı yaptığınız her şeyi bir lütuf gibi görmekten vazgeçin. İki tarafın da birbirine karşı sorumlulukları olmalı. Buna hazır değilseniz hiç evlenmeyin daha iyi.