selimsaygunut

sırdaştır, yoldaştır.

zaten yapılmış olanı değil, sadece içten geleni çalmaya başladığınızda ise, daha da ötesine geçer, insana kendinden ve kendinden bahseder.

bu noktada artık yazarın daktilosu gibidir, ne çıkacağı belli olmaz ama çıkanlardan içteki çok şey belli olur, ve hatta aynı esnada dışa ve benliğe zuhur eder.

biz ölünce, ne, ne, ne diyorlar?

hisleri çok güçlü, hissetmeyi bilen, hislerin her türlüsüne aşina, belki de hislerden yorgun, ve bu yüzden de hissizliğe yönelim gösteren biri.

güzel bir insan.

(numb için yazılmıştı.)

durun, birbirinizi vurmayın, siz kardeşsiniz!

"Irakipler geldi de girdi araya,
Korkarım yar benden yoz olur gider."

arapça kökenli olan "merhaba" ifadesi, sadece türkçe'de değil, balkan ülkeleri dillerinde ve malta dilinde bile kullanılmaktadır.

bir teori, kelimenin arami dilinde tanrı ifadesi olan "mar"ın arapça sevgi anlamına gelen "hab'" ile birleşiminden oluştuğunu, kelimenin "tanrı sevgidir" anlamına geldiğini savunur. ancak bu pek olası görünmemektedir. zira aramice "mar" aslında "mâr" olarak, yani uzatılarak okunur.

arapça "marhaba" ifadesi, "rhb" kökünden gelir, ki bu da "genişlik" ifade eder. yani aslında "merhaba" ile asıl kastedilen "hoşgeldin, yerin geniş olsun, rahat et!". nitekim, araplar birbirlerine selam vermek için "marhaba" demez, çoğunlukla "selamun aleyküm" der. "marhaba"yı birini karşılarken "hoşgeldin" demek için kullanır.

"selam" ise "barış, huzur, sükûnet" gibi anlamlara sahiptir.

merhaba, mârhaba, selam!