merdumgiriz

Gözümde canlanır koskoca maaazi...

İlköğretimde hoşlandığım çocuğun her gün beslenme teneffüsünde gerçekleştirdiği eylemdi. Ta ki birgün kutunun dibindeki meyve suyunu eteğime sıçratması sonucu karşılaştığı tepkiye kadar. Elimdeki tahta silgisiyle kendisini sınıfın içinde kovalayıp ceketini tebeşir tozuna bulamıştım. Teneffüsten sonra öğretmene şikâyet edildiğimde de ceketi ıslak mendille bir güzel temizlemek zorunda kalmıştım. "Kendini niye savunmadın?" diye soracak olursanız, aşıkken savunmasızlaşıyoruz sanırım ve bu durum hangi yaşta olursak olalım hiç değişmiyor maalesef.

Kaşar peynir ve simitle harika bir üçlü oluşturandır. Ekşiseverler için siyah zeytinden bir adım önde gelir.

"Kalbin paramparça kırılmak ya da taş gibi katılaşmak zorunda kaldığı bu dünyayı terk ediyorum."

Nicolas Chamfort

Memlekette at koşturdukları hâlde 7/24 "özgürlük" diye yırtınanların sıra kendilerinin haricinde birine geldiğinde sergiledikleri faşist tavır. Mazeretleri de şey: Lâiklik, Atatürkçülük falan. Yerseniz...

aşkın tanımına bağlı bir durum. nesnel bir tanımı yoktur. kastedilen, ilişkinin başlangıcında var olan heyecan duygusuysa tabii ki öldürür. hatta o duygunun yok oluşu evliliği de beklemez, en fazla birkaç ay süren bir histir çünkü. ama eğer karşılıklı saygı, sevgi, vefa olarak bakıyorsanız aşka, işte o zaman öldüreceğini sanmıyorum.

şekil a:

iett

Ölçülü atın şu kahkahanızı çok rica edeceğim. Apartmanda yaşıyorsunuz. Dağ başı olsa neyse...

Kendilerine yer vermeyen gençlere, gelininden tiksinen kaynana bakışı fırlatan teyzeler, teyzelerimiz...

Genciz falan ama bazen biz de sağlığımızdan olabiliyoruz. Ayakta durabilecek durumda olmadığımızdan oturmayı tercih edebiliyoruz. Birilerinin bunu teyzelerimize hatırlatması gerek.

Zaman zaman kendimi tutamadığımdan gerçekleşmesine izin veremediğim durumdur. Ben de isterim sadece bilim, kültür, edebiyat ve sanata dair konuşmayı, bu bataktan kurtulmayı. ama bazen bir bakıyorum sayemde yine siyaset meydanı'na dönüvermiş sözlük. Zor, çok zor... Düşeni Allah kurtarsın arkadaşlar. [ebkz]69227[/ebkz]

bir konuşmayı alakalı alakasız söylemlerle kesmek anlamına gelir.

mesela bir çocuğa yaptığı davranışın yanlış olduğunu anlatmaya çalışıyorsunuzdur. o sırada ortamdaki biri hemen çocuğun avukatlığına soyunur:

- çocuktur, olur.
- ama annesi/babası ...

bu eylem özellikle torununa iyilik yaptığını sanan babaanne, anneanne ve dedeler tarafından sık gerçekleştirilir. zararsız gibi görünen fakat uzun vadede sorunlara yol açabilecek bir durumdur.

Hep yaşamaktan korktuğum, nihayetinde ilk kez 3 yıl önce deneyimlediğim acı. insanın dengesini fazlasıyla alt üst eden bir durummuş. Her anlamda... kolay kolay kararsızlık yaşamayan, ikilemde kalmayan biri olsanız dahi... Onunla geçirdiğiniz günleri hatırlamak üzer sizi ama yine de onu unutmaktan korkar, düşünmeden edemezsiniz. Bir gününüz onu hatırlamadan, ona dua etmeden geçtiğinde suçluluk hissedersiniz. Ondan kalan eşyalara bakmak içinizi acıtır, onları yok etmek istersiniz ama hatıradır diye gözünüz gibi sakınmanız gerektiğini düşünürsünüz hemen ardından. Koca bir çaresizlik denizi içinde yüzersiniz boğula boğula...

Ortaokuldayken heves edip gerçekleştirdiğim eylem. Tahmin edersiniz ki 5 dk bile sürmedi:

- ayarlar hangisiydi ya?

Çocukluğum dahil hayatımın hiçbir döneminde peşimi bırakmayan, artılarından çok eksilerini gördüğüm durum.

Olumsuz yanları daha çokmuş gibi geliyor çünkü hayata daha gerçekçi baktığınız için olumlu düşünmek, hayal kurmak, kurulan hayallere inanmak, dünyaya tahammül etmek zorlaşıyor. Daha olgun hissettiğiniz için hayata bakış açınız, zevkleriniz, ilgi alanlarınız tamamen farklı oluyor. Dolayısıyla çevreniz tarafından sıkıcı bulunup yalnızlığa terk edilebiliyorsunuz. yalnız bırakılmasanız bile aranızda kurulan bağ gelip geçici bir bağ oluyor.

Böyle hissetmiyor olsaydım belki daha mutlu olurdum. Geçmişe takılı kalmadan, gelecek kaygısı duymadan an'ı yaşıyor olurdum. Basit, gündelik şeylerle avunmam kolay olurdu.

Şükrü erbaş'ın da dediği gibi hani:

"yaşamı onlar gibi görebilseydim çarşılar yeterdi avutmaya beni. Bir gömlek, bir ayakkabı, bir elbise; bir yemek lokantalarda; televizyon, halı, masa ve daha nice eşya yeterdi yalnızlığı örtmeye, kendimi göstermeye, var olmaya, dar çevre yitiklerinde önem kazanmaya…"

üstteki giriyi okuyunca bir iç çektim. Emre Aydın müthişmiş. Benimki de işte bilmem kaçıncı uluslararası Ovit yayla şenlikleri, ismail türüt konseri. Yaş 8-9 falan.

"insan yanındakiyle yaşlanır, aklındakiyle ölür." temalı sahne.



kurtlar vadisi

"Biz sizi ararız." (iş görüşmesinde)

Minoset.

"Arızalı" çok geniş bir ifade olmuş. Kastedilen "kafadan kontak" gibi bir şeyse ben olabilirim belki o.

Gitmek istediğim yerlerden birini yazayım da gideyim bari. norveç

Bu da bizim evrene nanik yapma şeklimiz.

oldukça itici bulduğum insan tipi.