karambol

İnsanlar her zaman her yerde acıkmışlardır ama her zaman her yerde erdemli olmamışlardır.
Sokrates

Sadece belli bir zümrenin değil, çoğunluğun temsilini hedefler.
Çoğulculuk türkiye gibi ülkelerde iğdiş edilmiştir.
Çoğunluğun çoğulculuğu esas alınmışsa, koyasın öyle çoğunluğa..

sebbo

Aramaktır.
"Nosce te ipsum" (kendini bil) Delphi tapınağı'nın girişindeki bu büyülü söz felsefenin başlangıcıdır.
Kendini bilmek, kendini tanımakla başlar felsefe.
Thales, sokrates gibi bilgeler kendini bilme yolunun spartacus'leriydi.
Kimilerine göre boş uğraş olan,
kimilerinin hiçbir şey anlamadığı,
kimilerinin ise yaklaşmaya cesaret edemediği felsefe; zihinlerin can suyudur.

Uygulamalarımın reklamlarında karşıma çıkan bir öneridir.
Kıymetsiz bulduğum uygulamalar kategorisinde değerlendirip, kullanmayı hiç düşünmediğim "öte yanda cilveleşin" dediğim platformdur.

Pompiş miydi? Pompier miydi? Pampiş miydi?
Maalesef uzuvlarla, cinsel teşhirle gündemde kalan bir kişilik.
"Şarkı söylemese olmaz mı?" dedirtir ama söyler.
Yıpratır sizi.

Erkeklerin geneline mal edilen can sıkıcı ithamdır.
Sanki siz çok şeysiniz...

Mantıksız

Boşnakların devirdiği şahıs.
Gazeteci demiyorum çünkü bunun yaptığı iş gazetecilik değildi.

"bir yeteneğin ırzına ancak böyle geçilebilirdi" dedirten futbolcudur.
Irza geçme, bizzat kendisi tarafından, dış etkenlerden bağımsız olarak gerçekleşmiştir.
Şımardı şımardı...

İran edebiyatının Kafka'sı derler. Cümlelere hakim, güçlü bir yazardır. Sizi başka alemlere götürür.
"Kör Baykuş", Türkiye'de en yaygın, bilinen eseridir.

Bedelini bu milletin tertemiz vatan sevdalılarının ödediği gündür.
Milli direniş günüdür.
Ahmet'e, mehmet'e, recep'e, Tayyip'e bakmam.
Ömer'leri görürüm o günde.
Hesapsız, kitapsız ömer'leri.

"her doğru her yerde sözlenmez" riyakarlığına aldırış etmeyenler ve bunun için bedel ödeyenler için geçerli olan atasözüdür.

Ömür kısa, zaman dar.
Bundan sebep, doğru bildiğini söyle.
Seni kabul etmeyen köy utansın.

Ekonomimizi cia kontrolündeki şirketlerin eline teslim edecek kadar milli,
İhraç ederken ithal etmeye heveslenecek kadar yerliyiz kardeşim.
Vatandaş, zaten en milliyim diyen siyasetçiden 1000 kat daha millidir.
Derdin büyüğü vatandaşın boynundadır.

Mühim olan ülkeyi yönetenlerin milli olmasıdır.
Gazel okuyarak milli olunmaz.
Milli ekonomi politikan var mı ona bakarlar.
Yoksa ne konuşursan konuş beyhude!

Ekmek almaya para bulamayan insanların olması da hayatın gerçeği,
İsraf deyasında yüzenlerin olması da...
Ne acı gerçekleri var hayatın; dayanılmaz çoğu zaman...

Tartışıldığına göre birtakım farklı görüşler olduğu gerçek.
Kadın ve erkeğin eşitliğini tartışmak her zaman yersiz gelmiştir bana.
Neye göre eşitlik?
İnsan; hangisi daha insan mı?

Sosyal hayatta dayatılan roller üzerine mi konuşacağız?
Fiziksel gücü mü tartışacağız?
Nerden baksan manasız ve sonuca ulaşılamayacak bir tartışma konusu.

Hızla çıkarken ömrün basamaklarından yukarı,
“Nasıl?”, “Ne zaman?” geçti farkında değiliz.
Geriye dönüp baktığımızda her şeyin ne kadar da az ve ne kadar da fazla olduğunu düşünüyoruz.

Ömür, bir rüya gibi.
Geldik ve işte gidiyoruz.
Tüm yaşanmışlıkların,
tüm sevmelerin,
geride bırakmaların ve bağrına basmışlıkların arasında;
varılacak nokta aslında hiç de uzakta değil..
Bugün mü, yarın mı bilmemek en güzeli.
El öpmelerin,
kemiğe uzanan köpek misali çaresizliklerin şahitliğindeyiz.
Ve eğilmeyenlerin safında;
emeğin kutsallığında,
mazlumun gözyaşının akmamasından yanayız.

Zalimin, zayıf da kalsak karşısında dikilmenin vicdani rahatlığını arıyoruz zaman zaman.
Hele hele bir de maddiyata secdeden uzak duruyoruz.
Sonucunda aç kalmasak bile esasen tam da doymuyoruz.
Varla yok arasındayız.
Bunun farkındaysak daha bir özenli oluyoruz.
“İyilik eden iyilik bulur”dan değil ha...
Manasını tam kavrayamasak da iyilik dürtümüzü hamurumuza yoruyoruz. 

Ne de kendini beğenmişlik!
Ruhun gizlerindeki kir ve pasın zaman zaman gün yüzüne çıkması, tüm iyi düşünceleri süpürmesi ise pamuk ipliğine bağlı;
Koptu ha kopacak...
Yapacaklarından korkarak iyiliğe sığınmak ve onu tercih etmek de bir nevi menfaat peşinde koşmak değil mi?
Kimi kandıracaksın ki?
İyi davranınca iyi olman mümkün mü?
İyilik ve kötülüğü,
doğru ve yanlışı,
samimiyetle samimiyetsizliği ayırmaya çalışırken hiçbirinin cevabını bulamadan gidecek bir beşersin.
Ve senden sonrakiler de senin gibi olacak.
Gürül gürül devam eden bir hikayenin hiç de beklenildiği gibi bir son bulmamasına benzeyen bir hal içinde olacaksın.
Ağlayacaklar ve sevinecekler de olacak.
İşte hep ikilem üzerine kurulu ömrün.
Şimdilik verilmiş bir süre daha yaşa doyasıya; tatlı ve acı.

Yazın yeter.
Net...

"beni nasıl geçer?" şeklindeki anlamsız triptir.
Formula yarışçısı mısın sen oğlum?

7 aylıkken dünyaya adım atanların sinir bozucu eylemidir.
Çoğu kez kavga çıkaran harekettir. Manasızlığın lüzmu yok.