karambol

"TBMM Çevre Komisyonu'nda kabul edilen kanun değişikliği ile plastik alışveriş poşetleri ücretli olacak.
Plastik poşetler, tüketiciye en az 25 kuruştan satılacak.
Plastik poşetleri ücretsiz veren satış noktalarına, kapalı satış alanının her metrekaresi için 10 lira idari para cezası uygulanacak."

Neden?
Maksat plastik poşet kullanımının önüne geçmekse yasaklayın...
Ben niye poşet başına 25 kuruş ödeyeceğim?
Bu poşet mevzuları beni hep geriyor zaten...

Birbirimizi keşfettik. Karşılıklı bir keşifti.
Bu sıralar onu çok ihmal ediyorum fakat anlayışlı davranıyor.

Yeni bir ev aldım. Ustalarla hayatımın hiçbir döneminde bu kadar hemhal olmamıştım.
Adamlar o kadar rahat ki duş teknesini sökmüş çekmiş gitmiş.
"Abi nerede duş alacağız, kokalım mı bitlenelim mi?" diyorum, telefonda kahkaha atıyor.

Bir amk çekip, devam edelim.
Balkon kapısında anahtar kıran ve "yarım saate geliyorum" deyip 3 gün gelmeyene ne diyeyim.
Nasıl sövmeyeyim?

Efendim tavana duvar boyası sürüp, geri dönmeyen boyacıyı ne yapayım?

Ben bu inşaat sektöründeki ustalarda olan rahatlığı şerefsizim kimsede görmedim.
Adamların sülalesi rahat.

Yaş bana göre rakamdan ibaret bir durum.

Kaçak elektrik çekmeye muhtaçsa üzüleceğim, değilse ve hakka giriyorsa, allah'ın sopası yok diyeceğim olaydır.

kocanı da al git dedirten, yüzümü buruşturan akımdır.
Napıyorsunuz siz?

Kadına atıf, beslenmenin ilk kaynağı; meme.
Artık ağlayan çocuğa da meme yok.
Süt kurudu.

ula ne etti bu erkekler size

İnsan türüne mensup dişidir.

kahramanın son yolculuğu

"Senin gelmişini, geçmişini, 7 sülaleni, ananı, atanı artık tanımıyorum" olabilir.

kusmuk gibi bir yaklaşımdır.

Dik durdu, dik yaşadı şimdi de diklemesine yatıyor... swh

Her türlü hürmetin maddiyatla sınırlandırıldığı bu dünya hayatında, söyleyecek sözü olan onlarca ötelenmiş insan tanıyorum.
Konuşmalarındaki kıymete erişmek ne mümkün...

Öyle insanlar ki bunlar;
benim diyen edebiyatçı, onların kalplerinden süzülüp dudaklarından dökülecekler kadar etki yaratmaya cüret edemez.
Çünkü onlar, edebi metinlerde süslü püslü entel kaygılarla tasvir edilmeye çalışılan acının merkezi, anlatılmak istenen hikayenin kahramanıdır.
Edebiyat bir damlaysa eğer, o damlaların döküldüğü deryadır onlar.

Bazen bir bakışında görürüm isyanı,
bazen sessiz kalışlarında.
Hele o sessizlikleri yok mu?
Beni bitiren sessizlik...
O sessizliklerindeki çığlık;
elimi,
ayağımı,
kalbimi,
ruhumu,
varımı,
yoğumu tir tir titretiyor.

Bir de derin bakışları...
Her türlü aşağılanmayı,
alçaklığı,
zorluğu ve rezaleti gören gözlerinden fışkıran o bakışlar...
Derin,
anlamlı,
efkarlı,
dumanlı dumanlı.
Ama asla kindar değil.
Acısı etlerini parça pinçik etse de asla kindar değil.
Çünkü acıyla yoğrulmuş bir yürek taşıyan o insanlar, kinlerini de acılarıyla un ufak ederler.

Tırnağına servet değişilmeyecek o insanlar iyi ki varlar.
Maddiyatın yalancı hürmetine olan tiksintimi diri tutuyorlar.
Elden ele dolanan kirli zenginlik, isteyenlere mübarek olsun.

Olacağına pek ihtimal vermediğim bir gelişmedir.
Şayet böyle bir parti kurulursa etnik kökene dayalı bir politika yürüteceğinden hiç şüphem yok.
Bu ülkede yeterince ayrıştırıcı unsurun varlığına kimsenin bir itirazı olmayacağı kanaatindeyim.
Ayrıca böyle bir girişimi en hafif tabiriyle hadsizlik olarak görürüm. Bu hadsizliği ise detaylarıyla anlatmaya üşeniyorum.

Sıkıntılar bitmez.
Boyut değiştirir, evrilir, büyür ve küçülürler lakin bitmezler.
Tam nefes alacakken derinden; toz olur ciğerine dolarlar.

Ancak hayat bir mücadeledir.
Arkana bakmadan, "ahlanıp, vahlanmadan" yoluna devam etmek durumundasın.
Duramazsın durursan ölürsün... Mecaz değil gerçek.

Bugün başıma gelen vücutta kanser edici etkiler doğuran olaydır.

Yeni bir muhite taşındım. Durakta beklerken bir otobüs geldi. Oradan geçen her otobüs benim gideceğim yere gidecek gibi ilk gelene bindim. O ara Laptop açmak zorunda kaldım. Dikkatim zaten dağınık.
Otobüsün güzergah değiştirdiğini fark ettim ama trafik sıkışıklığı nedeniyle öyle yaptığını düşündüm.

Neyse yarım saat yol gittikten sonra bindiğim yerde geri indim.
bu bir dramdır

Yaklaşık 12 yıldır kirli sakallıdan hallice bir arkadaşınız olarak kıdemli sayılacağım eylemdir.
"Kıl bir insanı ne kadar değiştirir?"in cevabıdır sakal bırakmak.
Bırakın görün swh

çemberin dışından da baktığımda, pırlanta gibi bir yönetimi olan, birbirinden kıymetli yazarları bulunan güven sözlük; çok daha iyi yerlere gelecek...
Temiz niyetle atılan her adımın nihayete kavuşması gibi güven sözlük de samimiyetiyle hak ettiği yerde olacak.
Emeği geçen herkesi kutlarım.

"sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;
yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
yolumun karanlığa saplanan noktasında,
sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum."

Bu dizeleri bizi bizden alan şiirdir.