annapolly

ilk 5' in finlandiya, norveç, danimarka, izlanda ve isviçre olduğu ülkelerdir. genel olarak iskandinav ülkeleri olarak bilinen bu ülkeler yolsuzluk ve rüşvetin en az olduğu, gelir dağılımı ve vergi sisteminin en adaletli olduğu ülkelerdir. sanıyorum bu durum, bizim değerler dediğimiz dürüstlük, yardım severlik, saygı, hoşgörü, empati vb. ile ahlak dediğimiz - ki her ne kadar toplumdan topluma değişse de genel olarak düşünelim- kriterleri de beraberinde geliştiriyor. tabii olay sadece gelir düzeyi ile sınırlı değil. gelir düzeyini artırırken, insanlar arasındaki sosyal ilişkileri güçlendirme, yalnızlaşmayı ve ötekileştirilmeyi de en aza indirgeyebilecek çalışmaların da yapılması gereklidir.

şimdilik bu ülkeleri kıskanmaktan başka yapacak bir şey yok gibi.

son dönemlerde yazmayanın veya söylemeyenin ağzına kürekle vurulduğunu düşündüğüm popüler söz öbeği.

sokak ağzından çıkmış belli ki. ancak geniş çevrelerce benimsenmiş. ne zaman ki bir olay, bir durumla ilgili hissettiklerinizi yazmaya, anlatmaya kalksanız merhametli ve vicdanlı olsanız bu söz öbeği kullanılır oldu. ilgili herhangi bir olayın şahıslarla, çevreyle ilgili durumunu neden ve sonuçlarıyla açıklasanız hatta çözüm öneriyle sunsanız dahi birilerinin sizin beğenmediği fikirlerinizi karalaması çok kolay olmuş. "duyar kasıyorsun"

lan insan nasıl olur da bir insan bu duyar kasmayı melek gibi olmak, yalaka olmak veya akıl ve vicdanıyla düşünmek ile bir tutar, ayır edemez, karıştırır. çünkü bu tip insanlarda bahsettiğim 2. düşünme gelişmemiştir.

valla ben merhametimi, vicdanımı aklımla birlikte yanıma alabildiğim sürece duyar kasıyor olacağım.

belli bir zamandan sonra yaş aldıkça kısalandır. *

çocuk 18 yaşındaymış. şimdiki nesil gittikçe daha geç olgunlaşıyor. daha anlık kararları var. kendi 18 yaşımı hatırladığımda dahi pek çok saçmalıklar yaptığımı hatırlıyorum.

bu tarz suçlarda siciline geçmeyecek şekilde toplum hizmeti vermek o genci hapishanelerde tutmaktan bin kat iyidir. ergenlik bir zor dönemdir ve yaptıkları devlet tarafından da daha hoşgörülü karşılanmalıdır.

annesi babası ve kendisi adına çok üzüldüğüm genç.

sözlüklerin olmazsa olmaz başlığıdır. bence modern insan kendi gibi olmayan davranışlar sergileyen insandır. modern insan ayıya dayı demek zorunda olan insandır.

ne yapacağıma karar vermeye çalışırken geçip giden gece.

ahahaa. tipik ben. her şeyi böyle kaçırmak. valla artık keyif veriyor.

sema moritz' in çizgiyi çektiği şarkı. belki öyle bir geçer ki zaman belki geçmişte hala durduğumuz duraklar. hep aynı otobüsü bekleyen.

istanbul türküsüdür. amma velakin ağlanan balkan türküsüdür aynı zamanda. minor empire yorumu dinlenesi ve hüzünlenesidir.

sütçiiii sütçiiiiii diye bağırarak geçimini sağlamaya çalışan ramiz ve ailesinin etrafında dönen makedonya olayları.

en çok da müzikleri ile anılası.

yanana yanane


mendilimin yeşili


zilli de maşa darbuka

sus, sus. 3 harfli diyeceksin.

o burun kıvırdığımız anne yemeklerinin burnumuzda tütmesi. üniversitede yok böyle bir açlık.

çocukluğumuzun ağzımıza sürpriz yaparak çıt çıtır pıt pıtırrr diyerek ses çıkardığı, küçüklü paketlerde satılan enfes şekeri. ne eğlenirdik o şekeri yerken. dünya bu kadar güzeldi işte.

cahit sıtkı tarancı' nın bir şiiridir.

Affan Dede'ye para saydım,
Sattı bana çocukluğumu.
Artık ne yaşım var, ne adım;
Bilmiyorum kim olduğumu.
Hiçbir şey sorulmasın benden;
Haberim yok olan bitenden.

Bu bahar havası, bu bahçe;
Havuzda su şırıl şırıldır.
Uçurtmam bulutlardan yüce,
Zıpzıplarım pırıl pırıldır.
Ne güzel dönüyor çemberim;
Hiç bitmese horoz şekerim!

cahit sıtkı tarancı' nın çocukluk isimli şiirinde hiç bitmemesini dilediği şeker çeşidi.


ukde: erbakanin adami

şu an arasanız bile bulamayacağınız, 80 ler ve 90 ların çocuklarının bakkaldaki tipitip, patlayan şeker, horoz şeker, elma şekeri, çatapat ve gofretlerle birlikte olmazsa olmazı süper toz. leblebinin dövülerek un haline getirilmesi ve şekerle tatlandırılması sonucu oluşan bu eğlenceli yiyecek her türlü tıkanma, öksürtme, boğulma riskine rağmen çocukluk dönemimizin vazgeçilmeziydi.

ukde; erbakanin adami
yazarın notu: yok mu hiç ölümden dönen.

ölmedik yaşıyoruz.

bir anda geçmişe dönmenin hikayesi. 1945 yılında yaşayan evli bir ingiliz hemşirenin 1743 yılı iskoçya'sına gidip oradaki yaşantısının anlatılması. amerikalı yazar diana gabaldon'ın “outlander” romanından uyarlanan dizi.

atmosferi, müzikleri ve konunun ilginçliği ile birleşince ortaya muhteşem bir dizi çıkmış.

ilgili dizinin 5. sezon 10. bölümünde yer alan konu. çok etkilenmiştim.
bir sanatçi her daim hatırlanır.

herkesin farkında olduğu gerçeklik. lan oğlum bir milletin insanını bu kadar da salak yerine koymaya çalışmanız inanın bizi çok eğlendiriyor. alla belacığınızı verecek.

amaçlarını anlayamadığım isimlerdir.
ekleme olan su ve can' ı kanıksadık tamam da allaım sana geliyorum bir 5 yıl içinde nelerle karşılaşıcaz daha.

bazen bankamatiklerden bile gelebilen para. bilmeden kullanırsınız adınız kalpazanlığa karışır.