yazmak

steel heart
yazmak benim için yolculuktur. bitmeyen uzun bir yol gibi. her durakta biriktirdiğim anılar, beklentilerim, deneyimlerim kısaca kendim.

ataol behramoğlu'nun dediği gibi
“Bir yolculuktu bu ve yolun sonunda Ulaşmak istediğim kendimdi”
kleopatra
Bana çok çok iyi gelen eylem.
Tavsiye de ederim sık sık. İnsanı ferahlatıyor. Beynimin içinde ordan oraya çarpa çarpa yayık ayranına dönen düşüncelerimi serip döküyorum sayfalara.
Ancak kahrolasıca huyumdan ötürü bu işi de rahat rahat yapamıyorum. Sayfa çizgisiz, mürekkep lacivert olmak zorunda. Yanımda kahve olmak zorunda. Rahat olmak zorundayım. Yalnız olmak zorundayım. Yazım yanlışı yapmamam lazım ( hele ; yazarken bazen nokta kısmı virgüle birleşip devasa bir virgül gibi görünüyor, bunda tam kayış kopuyor bende ). Vs vs.
İçimi rahatlatırken bile içim rahat olmuyor yani. Arka fondan gerilim müziği hiç eksik olmayan kurtlar vadisi esintisi hayatımın her evresinde geçerli anlayacağınız.
Ama siz yine de yazın.
Eğer cesaret ederseniz birgün yazdıklarınızı okursunuz.
Bu ihtimalde ya yazdıklarınızdan dolayı utanıyorsunuz ya da kendinize devlet nişanı takasınız geliyor, ortası Yok yani şimdiden söyleyeyim.
Cesaret edemezseniz de, yazdıklarınızı uzaktan görmek bile midenizi bulandırmaya başınızı döndürmeye yetiyor. Defteri alıp çöpe atmak, imha etmek istiyorsunuz.
Bu ihtimalde bile yazmak iyidir. En kötü, size kara kutu işlevi görür.
harun
nerede yazıldığına göre değişir. kitap yazmak mı? sözlükte yazmak mı? öylesine boş boş yazmak mı? bana göre hepsi yazmak eyleminin içindedir. akıllı telefonlarla uğraşacağımıza elimize kalem alıp gazete kağıtlarını bile karalamak daha iyidir.
sans sommeil
Çok çok hoşuma giden bir eylem. Yazmayı öğrendiğimden beri yazarım. Aklımdan yazamıyorum,öyle bir yeteneğim yok. okuduğum kitabın hoşuma giden cümlesinin altını çizmem, deftere yazarım. Ayda bir annemin tarif defterini falan yenilerim. Hatta sevdiğim insanlara ilgisini çeken konular üzerinde araştırma yapıp bir defteri kitap haline getirdiğim bile olmuştur.
glveren
Yazmak kendini görmek, yolda bir iz bırakmak gönüllere birazcık gülümsemektir.

bizim gayemiz yolda yürümek
yolda yürürken biraz gülümsemek
dert keder çile gelirde geçer
dost dediğin ölsen de gitmez terk etmez
terk edilenlerle işimiz olmaz bunu bilmek
açıp kollarını gaye dostum gel gel demek
Gülveren
dhairy
Yazmak kimi insanlar için ihtiyaçtır. Beyne dolan düşünceler o kadar farkındalık doludur ki onların yazıya taşması gerekir. Bu ister bilimsel bir yazı olsun ister romantik bir şiir...

Her düşünce kendi içinde özel ve farklı parçacıklardan oluşan bütünleri oluşturuyor. Önemli olan bu bütünlerin nereye ait olduğunu keşfetmek ve ilerlemeye devam etmek.

Yazmak, başlamadan önce tasarlamıktır, düşünmektir. Bir incelik olmalı, okuyana hissettirmeli. Konuşurken ve düşünürken kullanılan dil edebi yazılarda başka anlatım biçimlerine dönüşmektedir.

Her yıl bakış açımız, ilgi alanlarımız değişiyor, bir kere hayat çok dinamik. hiç durmak bilmeyen olayları gözlemlemek, analiz etmek ve bunları kalıcı hale getirmek için yazmak gerek.

Sadece kendini ifade etmek değildir; birilerinin anlatamadığı acılarını, mutluluklarını da dile getirmektir.

Yazmak, kelimelerle oynama sanatıdır.