tecrübe edilen en acımasız gerçek

harun
insanlara güvenmemek gerektiğidir. bunu da yine güvenilmez insanlar tecrübe ettirir size. artık insanlara olan güveniniz sarsılmış, iyi kötü ayıramadan herkesi birer "dolandırıcı, üçkağıtçı, yalancı" görürsünüz. çünkü bu tecrübe öyle bir seviyeye gelmiştir ki buram buram nefret dolusunuzdur insanlara.
muskulpesent
paran varsa kralsın, sevilirsin, yüzüne gülerler, etrafında dört dönerler. sakın tökezleyim deme, zora düşme gözün yardım ararsa bir tanesini bulamassın.
broken_inside
zamanında acıdığın kişiler tarafından acınacak duruma düşürülmen bir, ikincisi de iyilikten maraz doğması. böyle olacağını sezdiğin an, böylesi kişilere bir tekme vurmak gerek. sanırım başka istisnası yok.
realist
(bkz:ölüm)
Yeryüzünde bir kayıp yaşamak ve ölüm gibi bir gerçek varken geriye kalan tüm acılar teferruat olarak kalıyor.

Hiç bir acı; bir canlının kaybından daha ağır değildir. Bu sebep ile dost, arkadaş, anne, baba, sevdicek her görüldüğünde son görüşme gibi kalp kırmadan ve soru işaretleri bırakmadan kucaklanmalı. Acımasız bir hayat ve maalesef bir tekrarı yok ve ne yazık ki giden de geri gelmiyor.
[email protected]